زندگی نامه استاد عاصم اردبیلی :
صالح عاصم كفاش معروف به پرويز كه در شعر (عاصم)تخلص مي كند روز13/ديماه/1320 در محله ی قديمي جمعه مسجد اردبيل درخانه ی پدر بزرگ فقيدش شادروان غلام عسگر عاصم كفاش كه از خادمين دربار حسيني و شاعري دلسوخته و بي تكلف بوده قدم به جهان هستي گذاشت.پدر مرحومش اسمعلي داراي ذوق ادبي بود ودر راسته ی كفاشان بازار اردبيل به كفاشي اشتغال داشت...
صالح عاصم تحصيلات ابتدايي را در دبيرستان سنايي واقع در كوچه ی حسن آباد وتحصيلات متوسطه را در دبيرستان پهلوي و صفوي به پايان رسانيد. پس از انجام خدمت وظيفه وارد تربيت معلم تبريز شد و پس از گذراندن دوره ی آموزشي يكساله به زادگاه خود بازگشت تا به عنوان معلم استخدام شود ودر دبيرستانهاي اردبيل به تدريس پرداخت .وي در سال1353 به دانشسراي عالي تهران راه يافت ودر رشته ی زبان وادبيات زبان انگليسي به اخذ مدرك ليسانس نائل گرديد. عاصم كه درسال 1343 ازدواج نموده داراي سه فرزند به نامهاي داور و داريوش و رامين مي باشد كه دريغا شمع حيات دومين فرزندش در زمستان سال 1376 به خاموشي گرائيد و روح شاعر را براي هميشه داغدار كرد. عاصم در اين ماتم شعر سوز ناكي دارد كه بيتي از آن نقل مي شود:منه بير داغ دادين، اسفند آيي،داديردي فلك
تابيلم سينه ي زينب ده كي آمار نه دير
عاصم ،علاوه بر مهارت در مراثي غزلهاي اجتماعي و چار پاره هاي هجايي،منظومه هاي شيوايي به صورت بحر طويل دارد كه از آن جمله مي توان به قطعه ی سوري(جهنمده بيتن گول)وشيخ محمد(ايكينجي بهلول)اشاره كرد.
آثار چاپ شده از اين شاعر عبارتند از:
1.قانلي سحر 1373
2.يارالي دورنا1377
3.نيسگيللي گولوشلر1382
4.سوزلو گوزلر 1388